امشب، شب عجيبي است. شب عطش، هر كف

دست كه از آب پر مي كنيم، ((ماه بني هاشم)) در آن

مي لرزد. آب از لاي انگشتانمان سر مي خورد و

فرو مي ريزد. باز كف دستي از آب و آب فرو مي ريزد.

كنار نهر، تشنه مانده ايم و آب امشب سر جرعه

شدن ندارد. منتظر قدم هاي توست و منتظر تصوير

عشق. امشب تنها اميدي كه براي سيراب شدن

هست، مشكي است كه بايد پاره شود و آبش بريزد

روي خون دست بريده اي و دنداني و چشمي.

وگرنه همه قهرمانان را آب برده است و هيچ

نياورده اند و نمانده اند.