*...

از درون سینه ی آسمان ،

از لایه های ابری جامه اش افشان ،

بر فراز بیشه های تفته ی برهنه ،

بر فراز کشتزارهای فراموش شده ،

فرو می بارد برف ،

خاموش ..

نرم ..

آهسته ..

...*